Archiwum
Zakładki:
A. Moje inne blogi
A. Zbiory moich prac z oczka blox
A1. Prace i zdjęcia prezentowane w tym blogu wykonałam sama. Co wykonałam w oparciu o dostępne źródła, wyraźnie wyjaśniam. Nie zezwalam na kopiowanie i rozpowszechnianie zawartości blogu.
A1a. Gdy skorzystasz z moich opisów, schematów i instrukcji wykonania czegoś, to bądź na tyle uczciwa/wy, by podać mój blog, jako źródło inspiracji i pomocy do wykonania Twojej robótki.
A1b. Zachomikować - to znaczy zapisać coś wyłącznie na własny użytek, a nie w celu rozpowszechniania czyli umożliwianie pobierania zachomikowanych plików - na to ja nie wyrażam zgody.
B. SPIS TREŚCI
C. Księga Gości
D. Wyróżnienia
E. DLA niewidomych
F. MOŻNA pomóc
G. BLOGI ROBÓTKOWE
G1. Blogi - blox
G2. Blogi - blogspot
G3. Blogi - inne
G4. Blogi - zagraniczne
H. Grupowe blogi robótkowe
I. Strony robótkowe
J. Forum
K. Moja skrzynka


MOJE GALERIE

Haft, szydełko...


Dzianina, frywolitka...


MOJE ZABAWY

Hafty i przysłowia
- zapraszam


Swobodne haftowanie
- zapraszam


Częstuję - rozdaję
Zapraszam


Zabawa - zapraszam


WYBRANE POSTY

10 lat Bloxa - życzenia


Czapka łatwa


Plaster miodu


Pompony, pomponiki


Prawie kropki


Raglan bez problemu


Sposoby zszywania


Sweterek w kawałku


Buciki zapinane


Napinanie serwetki


Problem z długą żyłką


Buciki w prążki


Stabilizacja dzianiny


ZAMIAST WYRÓŻNIENIA
zostaw bezcenny komentarz




POMAGAJMY







ZABAWY BLOGOWE





















INNE




Liczniki na stonę


Lubię splatać oczka przy pomocy drutów i wiązać węzełki czółenkami

Wpisy z tagiem: formowanie pach ramion szyi

piątek, 30 maja 2008

Część pierwsza jest TUTAJ.
Część druga - TUTAJ.

Jak zrobić ładne wykończenie, którego podkrój ma kąt ostry, jak  w literę "V" - TUTAJ bądź "w serek" - TUTAJ?
Oto jest pytanie - zadawane najczęściej przez początkujące dziewiarki.

Wykonałam sporo swetrów i bluzek z takimi właśnie dekoltami.
O kilku z nich napiszę, odpowiadając tym samym na zadawane mi pytania.

Plisa ściągaczowa 1 x 1 wrabiana

plisa 1x1 dla dekoltu w szpic

Nabrać na druty z żyłką lub na 4 druty pończosznicze odpowiednią (parzystą) liczbę oczek na obwodzie dekoltu zaczynając od ramienia.
Sposób nabierania oczek opisałam TUTAJ.
Przerabiać ściągaczem 1 x 1 (1 oczko prawe, 1 oczko lewe) i zawsze w każdym okrążeniu 3 oczka środkowe przerabiać następująco: 2 oczka zdjąć jak do przerobienia razem na prawo, przerobić 1 oczko prawe, zdjęte oczka przeciągnąć na oczko przerobione.
Można to samo zrobić sposobem opisanym TUTAJ w kombinacji B, a efekt powinien być taki, że środkowe oczko wiodące będzie rysować łańcuszek jak na fotce.

Uwaga!
W przypadku wykonywania plisy podwójnej (wywijanej), w miejscu przerabiania trzech oczek należy zastosować dodawanie metodą: trzy oczka z jednego, czyli przeciągnąć nitkę przez oczko, wykonać narzut i jeszcze raz przeciągnąć nitkę przez to samo oczko.

Plisa ściągaczowa 2 x 2

plisa 2x2 dla dekoltu w szpic

Wykonuje się tak samo jak opisaną wyżej, lecz w układzie oczek 2 x 2 (2 oczka prawe, 2 oczka lewe).

Plisa podwójna ściągaczowa  2 x 2 - na zakładkę

podwójna pisa 2x2 dla dekoltu w szpic

Do wykonania tej plisy należy nabrać oczka, jak opisałam wyżej i przerabiać je w układzie 2 x 2.
W tym przypadku nie robimy na okrągło, lecz w sposób płaski tak, jak wykonujemy elementy wyrobu (plecy, przód czy rękawy).
Gdy plisa osiągnie podwójną wysokość, należy zakończyć luźnym rządkiem lub przerobić kilka rządków zwykłą nitką, którą po podszyciu wypruwa się.
Plisę podszywa się po lewej stronie wyrobu, ściegiem "za igłą" lub "krytym" w przypadku brzegu zakończonego.

Plisę zakończoną rządkami ze zwykłej nitki podszywa się wkłuwając igłę (w ostatnim rządku z włóczki) w oczko "za" tym, z którego wychodzi nitka i wyciągając igłę w oczku "przed" tym, z którego wychodzi nitka. 
Tym sposobem można podszywać zarówno po lewej jak i prawej stronie wyrobu, ponieważ sposób układania nitki daje efekt szycia stębnówką albo łączarką.

Na koniec podszyć boki plisy (zakładkę) w taki sposób, by szew był niewidoczny.
 
Plisa pojedyncza z ozdobnym splotem - na zakładkę

plisa z dekoracyjnym ażurem

Początkowe czynności są takie same, jak dla plis opisanych wyżej.
W części plisy można wykonać fragment lub cały raport splotu zastosowanego w wyrobie, zaś w końcowej części plisy można zrobić parę rządków elastycznych splotem ściągaczowym 1x1 lub 2x2, bądź 2x1.
W plisie pojedynczej z zakładką pozostaje jedynie przyszyć boki zakładki do brzegu dekoltu.

piątek, 18 kwietnia 2008

Część pierwsza jest TUTAJ

Dziś podpowiem, jak wykończyć dekolty:
półokrągły, okrągły i łódkowy.

Najpierw jeszcze o najprostszym wykończeniu dekoltu.
Takim najprostszym sposobem jest podwinięcie brzegów dekoltu do wewnątrz i przyszycie po lewej stronie ściegiem krytym.
Innym prostym sposobem wykończenia dekoltu jest obrobienie go szydełkiem - rzędem słupków, półsłupków lub oczkami rakowymi.
Inne wykończenia dekoltów, to plisy.

Plisa pojedyncza

wykończenie podkroju szyi plisą pojedynczą


Po zszyciu ramion, na całym obwodzie dekoltu, nabieramy oczka na drut z żyłką lub druty pończosznicze.
Sposób nabierania oczek wokół dekoltu opisałam TUTAJ.
Nabrane oczka przerabiamy ściągaczem - w zależności od projektu - 1x1, 1x2, 2x2 lub w innym układzie oczek dającym splot elastyczny.
Przerabiamy rządki do uzyskania pożądanej wysokości ściągacza, po czym zakończamy oczka nie zaciągając ich zbytnio, aby otrzymać brzeg elastyczny.
Ja najczęściej zakończam oczka lewe na lewo, a prawe na prawo.


Plisa podwójna (podwijana)

wykończenie podkroju szyi plisą podwójną

Wykonuje się w taki sam sposób jak pojedynczą, ale musi ona być podwójnej wysokości.
Taką plisę składa się w połowie wysokości i podszywa po lewej lub prawej stronie wyrobu.
Taką plisę można zakończyć oczkami prawymi, które po wywinięciu będą po prawej stronie wyrobu i podszyć.
Łańcuszek prawych oczka z zakończenia rządka da dodatkowy efekt.
Na zdjęciu po prawej stronie wywiniętej plisy są planowo zrobione oczka lewe.

Wykończenie dekoltu plisą dżersejową.

Rulon

Po nabraniu (na drut z żyłką lub druty pończosznicze) oczek na obwodzie dekoltu, przerabiamy (po prawej stronie wyrobu) na okrągło oczkami prawymi do odpowiedniej wysokości plisy.
Po zakończeniu oczek, dzianina zwinie się w rulon (widoczne są oczka lewe), jak w przypadku zakończenia, o którym pisałam TUTAJ.

Plisa podwójna

wykończenie podkroju szyi - plisa dżersej

Po nabraniu oczek jak dla rulonu, przerabiamy oczka (dżersejem) do odpowiedniej wysokości plisy, po czym przerabiamy 1 rząd (okrążenie) oczek lewych jako linię załamania i wykonujemy drugą część plisy (wewnętrzną) na taką samą wysokość.
Po zakończeniu oczek (luźno), składamy plisę na pół na linii załamania, fastrygujemy i po lewej stronie wyrobu przyszywamy wzdłuż linii dekoltu.
Wyrób z powyższej fotki wykonałam kiedyś maszynowo, ale chodzi mi pokazanie efektu plisy, o której mowa.

Dekolt w kształcie łódki.

Najmniejszą łódkę zachodzącą na szyję, tworzy się przez zamknięcie wszystkich oczek przodu i tyłu na wysokości ramion.
Do tego typu łódki stosuję plisę prostą, z której na ramionach robię nakładkę - pisałam o niej TUTAJ.

Dekolt łódkowy z niewielkim podkrojem, zakończa się na zasadzie dekoltu półokrągłego.

Uwaga!
Chcąc zastosować dżersejową plisę podwójną do wykończenia dekoltów okrągłych, półokrągłych i podkrojonych łódek, należy w okrążeniu poprzedzającym rządek oczek lewych zgubić 12-18 oczek.
Przy czym 1/3 z tych oczek należy zgubić w części tylnej części plisy, zaś 2/3 oczek zgubić w części przedniej.
W pierwszym okrążeniu po rządku oczek lewych należy dodać oczka tam gdzie były zgubione.
Ta operacja zapobiegnie zbytniemu odstawaniu plisy.

środa, 12 marca 2008

Pisałam o formowaniu ramion oraz podkrojach pach i szyi TUTAJ.
Pisałam o formowaniu dekoltów TUTAJ i TUTAJ i TUTAJ.

Teraz zauważyłam, jak to było dawno.
Od chwili napisania tamtych notek tyle wydarzyło się i czas tak szybko umyka, że o mały włos zapomniałabym o bardzo ważnym elemencie wyrobu.
Przecież,  skoro jest mowa o formowaniu dekoltów to nie można pominąć ich wykończenia.
Wychodząc z założenia, że lepiej późno niż wcale, wracam do tematu dekoltów.
Dekoltowy temat będzie zatem powracał, jak bumerang.

Wykończenie dekoltu związane jest z fasonem wyrobu i często stanowi jego ozdobę.
Wykończenie dekoltu musi być wykonane starannie, ponieważ na tę część bluzki czy sweterka wzrok pada w pierwszej kolejności.
Ale nie o jakości będę pisać, tylko o sposobie wykonania.


Wykończenie dekoltu prostego - bez podkroju.
To coś dla bardzo początkujących, ale nie tylko.

Najprostszy dekolt, to proste zakończenie dzianiny (przodu i tyłu) w jednym rządku.
Można uformować spadek ramion, ale niekoniecznie.

Zastosowałam takie wykończenie w jednym z moich pierwszych sweterków, ale zrobiłam to także w sweterku, o którym pisałam TUTAJ.

Na zbliżeniu wygląda to tak:

- wykończenie proste, bez plisy
Takie zakończenie - w przypadku dzianiny prawolewej (dżersej) daje efekt ruloniku dzięki zwijaniu się brzegu dzianiny od strony lewej do prawej.


wykończenie dekoltu proste bez plisy

- wykończenie proste z plisą
To wykończenie zastosowałam prze sweterku wykonanym na maszynie, ale z powodzeniem można stosować je w przypadku dzianin robionych na drutach.
Na odcinku ramion plisy nachodzą na siebie.

wykończenie dekoltu proste z plisą

Tego typu wykończenia dekoltów (szczególnie ten drugi) najlepiej sprawdzają się w wyrobach dziecięcych.

środa, 23 maja 2007

wykonywaniu rękawów innego rodzaju niż z główką.

Napiszę o dwóch najczęściej stosowanych rodzajach, ponieważ rękawy można modyfikować na mnóstwo sposobów, w zależności od upodobań i fasonów swetrów i bluzek.

Rękaw wszywany prosty

rękaw prosty

W pewnym okresie bardzo modne były rękawy tzw. opuszczane, w których góra rękawa tworzyła linię prostą.
Plusem tych rękawów było to, że wszystkie oczka na drucie zakończało się jednorazowo i nie trzeba było wyrabiać podkroju pachy w przodzie  i w tyle swetra.

Gdy dolna szerokość swetra była węższa, należało dodawać oczka po bokach aż do linii pachy, a dalej robić prosto.

Gdy szerokość dolna swetra była równa jego szerokości na linii pachy, brzeg wykonywany był jako prosty, jedynie trzeba było zaznaczyć, od którego miejsca zaczyna się linia pachy.

Następnie po przerobieniu dzianiny do odpowiedniej wysokości pachy, wykonywany był skos ramienia. Długość takiego opuszczonego ramienia wynosiła o 4-6 cm więcej niż normalna długość ramienia (11-14 cm).
Długość rękawa (Y) zależna była od fasonu.

Dziś taki prosty rękaw nadal jest stosowany - szczególnie w wyrobach dziecięcych.

Gdy po wykonaniu dwóch swetrów powyższym sposobem (w tamtych latach) zauważyłam, że trochę dużo jest dzianiny pod pachami, zaczęłam (jak to ja) kombinować.
I wykombinowałam.
Wykonałam zakończenie rękawa o skosie podobnym do ramienia (czerwona linia), przy czym środkowy odcinek (5-6 cm) zakończyłam w jednym rządku.

Kombinowanie okazało się sukcesem, ponieważ tak wykonany rękaw o wiele lepiej układał się pod pachą i z opuszczonym ramieniem.
Później robiłam rękawy tylko tym sposobem.

Rękaw kimonowy - to najłatwiejszy do wykonania rękaw.

rękaw kimonowy

Można było robić tak, że przód tył i rękawy tworzyły całość, a dorabiane były tylko plisy i ściągacze.
Tylko, że rękawy były proste wzdłuż linii ramienia, a odpowiednio formowane od strony pachy.
Szew też był jeden - na linii boku przechodzący dalej wzdłuż rękawa.

Ja robiłam tak, że przód oraz tył swetra formowany był łącznie z połową rękawa.
Później zszywałam szwem dzianym wzdłuż ramienia i dalej wzdłuż górnej części rękawa - odcinek F.

Przy robieniu przodu formowałam (od określonej wysokości) podkrój dekoltu oraz wyokrąglenie pod pachą (łuk G).
Po wykonaniu wyokrąglenia dodawałam odpowiednią liczbę oczek do uzyskania odpowiedniej długości rękawa (odcinek H).
Po uzyskaniu odpowiedniej szerokości rękawa (odcinek X), zakończałam oczka na takiej zasadzie, jak formuje się linię ramienia (odcinek F).

Może jeszcze gdzieś mam rozpiskę na formowanie tego rękawa, ale nie jestem pewna.

Mój ulubiony sweter kimonowy nosi już ktoś inny, a ja mam ogromną ochotę wykonać jego kopię, ale pewnie zmieniłabym sploty.
Tylko, że dziś nie są modne kimonowe rękawy, ale kto wie?
Może niebawem wrócą one do łask, tak jak dzieje się z raglanem.

O rękawie raglanowym pisałam TUTAJ.

czwartek, 10 maja 2007

Tak byłam pochłonięta wyszywanką komunijną (TUTAJ o niej), że wieczorami nie miałam siły na patrzenie w monitor. Teraz oczy ciut odpoczęły i oto rękawki z główkami mojej czerwonej bluzki.

Nawiasem mówiąc, warto nauczyć się tworzenia szablonów, aby prawidłowo wykonać rękaw. Na bazie dokonanych pomiarów można wykonać szablon całego rękawa lub jego połowy. Pamiętać należy, aby przy rysowaniu szablonu połowy rękawa, przyjąć połowy zmierzonych szerokości.

szablon rękawa

Wymiary rękawa określam tak:

Całkowita długość rękawa
 - mierzę od nadgarstka poprzez lekko zgięty łokieć, ramię aż do szyi. Odejmuję 11 cm na ramię (w moim przypadku) i mam pewny wymiar.

Długość rękawa do podkroju pachy (X)
 - od otrzymanego wymiaru długości całkowitej odejmuję 14 cm (rys.), czyli wysokość główki i mam szukany wymiar.

Szerokość góry rękawa
 - mierzę obwód ręki na wysokości pachy i dodaję 2-4 cm w zależności czy rękaw ma być bardziej czy mniej dopasowany. Wymiar waha się w granicach 34-38 cm;

Szerokość dołu rękawa (Y)
 - mierzę obwód dłoni na linii nasady kciuka - daje mi to pewność, że dół rękawa będzie dopasowany, ale nie ciasny.

Robotę rękawa wszywanego zaczynam od dołu (od nadgarstka) ściągaczem lub listwą. Następnie dodaję po bokach oczka aż do miejsca podkroju pachy.
Ile dodać oczek? - obliczam różnicę szerokości góry i dołu rękawa, a wiedząc ile czek przypada na 10 cm, nie mam problemu z odpowiedzią na pytanie.
Jeszcze tylko wyliczam, co ile cm (lub rządków) dodawać z każdego boku po 1 oczku i... do roboty.

Od miejsca podkroju pachy zaczynam ujmowanie oczek, w celu uformowania główki rękawa.
Główki formuję jednakowo z obu brzegów, w związku z czym nie mam problemu, który jest lewy a który prawy chyba, że wzorek dyktuje kolejność.

W rękawkach aktualnej robótki główki formowałam w następujący sposób:
zakończałam z każdego boku 3 x 2 oczka, w co drugim rzędzie (odpowiednio dla lewej i odpowiednio dla prawej strony robótki),
następnie 6 x 1 w co 4 rz., 14 x 1 w co 2 rz., 3 x 2 w co 2 rz. i resztę oczek (w moim przypadku - 22 o.)  zakończyłam w jednym rządku.

główka rękawa

Inna technika

Oczywiście można wykonywać rękawy od góry, przy czym formowanie główki i części rękawa od pachy do nadgarstka przeprowadza się w odwrotnej kolejności.
Trzeba tylko wyliczyć od ilu oczek należy zacząć tworzyć główkę rękawa, czyli to, co zakończyłam w ostatnim rządku.
Następnie należy dodawać oczka na główkę w odwrotnej kolejności niż gubienie w powyższym opisie oraz odejmować oczka dla zwężania rękawa w kierunku nadgarstka.
Pamiętać należy również, że trzeba zmienić druty na cieńsze przechodząc do robienia ściągacza, który w odpowiednim rządku kończymy zamykając oczka w sposób elastyczny.

Plusem robienia rękawów od góry jest to, że można zakończyć je wcześniej, bo zabraknie włóczki i rękawy będą krótsze niż planowaliśmy.
Zawsze można je przedłużyć, gdy wpadniemy na jakiś pomysł albo uda nam się dokupić włóczkę.
Inną zaleta tej techniki jest to, że możemy rękawy skrócić lub przerobić, gdy ściągacz się rozwlecze lub zbytnio zmechaci.

W niedalekiej przyszłości, napiszę o innych rodzajach rękawów.

piątek, 20 kwietnia 2007

Są jeszcze takie dwa proste dekolty.

Dekolt "w łódkę"

dekolt


Do wykonania podkroju  "w łódkę" obliczam ilość oczek potrzebną do uzyskania odpowiedniej szerokości dekoltu (np. 12 cm - jak na rys.) i dzielę na cztery części.
W odpowiednim momencie, oczka dwóch czwartych części zamykam pośrodku podkroju - w jednym rządku.
Dalej (dla pozostałych części formuję wyokrąglenia na zasadzie stosowanej przy formowaniu podkroju pachy. 

Dekolt kwadratowy

dekolt kwadratowy


Jest to najprostszy sposób wykonania podkroju, zaś trochę trudniejszy jest sposób wykonania do niego pliski.
Aby wykonać podkrój kwadratowy, należy w odpowiednim momencie (dla głębokości X) zamknąć (zakończyć w jednym rządku) liczbę oczek potrzebną do otrzymania określonej szerokości dekoltu.

Powoli robię moją bluzkę, bo tak to jest jak robi się kilka różnych rzeczy w tym samym terminie i jedne są ważniejsze od drugich.

Rękawki już są skończone - o nich w następnej notce.

poniedziałek, 16 kwietnia 2007

proste i fantazyjne.

Wszystko zależy to od fasonu i upodobań.

Podkroje szyi przodu sweterka mogą mieć różne kształty, szerokości i głębokości.

podkrój przodu - dekolt

Dekolt półokrągły - podstawowy

dekolt półokrągły

Taki dekolt wykonuję według opisu dotyczącego podkroju szyi pleców swetra (TUTAJ).
Po uzyskaniu odpowiedniej szerokości dekoltu, dalsze rządki przerabiam prosto aż do uzyskania odpowiedniej głębokości.

W zależności od wielkości X, głębokość dekoltu może być większa (odpowiednio wcześnie rozpoczęte zamykanie oczek) lub mniejsza.

Jako punkty odniesienia do ustalenia, kiedy rozpocząć formowanie dekoltu przyjmuję linię podkroju pachy oraz najwyższy punkt ramienia łączący się z dekoltem.
Należy pamiętać, aby w odpowiednim momencie rozpocząć formowanie ramienia.


Dekolt w "literę V"

dekolt V

Jak w każdym przypadku głębokość dekoltu (X) uzależniona jest od fasonu, jaki sobie zaprojektujemy.

Gubienie oczek w formowaniu takiego dekoltu wykonuję podobnie jak w opisanym (TUTAJ) dekolcie "w serek".

Jest tu jednak zasadnicza różnica, mianowicie trzeba policzyć, co ile rządków należy gubić oczka, aby otrzymać ładną, prostą linię podkroju w kształcie litery V.
Najpierw sprawdzamy na zrobionej części dzianiny, ile rządków (y) przypada na wartość X cm.
Następnie liczymy dla połowy dekoltu, bo druga połowa będzie wykonywana analogicznie.
Wykonujemy proste działanie: y rządków dzielimy przez ilość oczek do zgubienia (by otrzymać szerokość np. 9 cm - jak na rys.)  i otrzymujemy odpowiedź, co ile rządków należy zgubić jedno oczko z jednej strony podkroju.
Jeśli mi wyjdzie z obliczeń nieparzysta liczba rządków np. 5, wówczas gubię oczka na przemian - jedno gubię w 4 rządku, następne w 6 rządku, itd.

cdn.

wtorek, 10 kwietnia 2007

czyli ciąg dalszy o podkrojach.

Podkrój szyi wykonany w mojej aktualnej, czerwonej robótce, to: 
 
Podkrój "w serek"


dekolt

szkic dekoltu

Po zakończeniu pierwszych oczek w  formowaniu pokrojów pach, na środku przodu przyłączyłam nitkę z drugiego kłębka i rozpoczęłam przerabianie każdej połowy oddzielnie. W każdym rządku po prawej stronie roboty wykonywałam gubienie jednego oczka, odpowiednio przerabiając 2 oczka znajdujące się tuż przed lub za oczkiem brzegowym (od strony X).
I tak - w prawej części przerabiałam 2 oczka razem na prawo.
Natomiast w lewej części (jak na rys.) robiłam tak: przerobiłam oczko brzegowe, następne oczko prawe zdjęłam bez przerobienia, kolejne oczko przerobiłam na prawo i przeciągnęłam na nie oczko poprzednio zdjęte (nieprzerobione).
Gubienie oczek powtarzałam do uzyskania odpowiedniej szerokości dekoltu (do punktu A), po czym dalej przerabiałam prosto, a w odpowiednim czasie uformowałam skos ramienia.

Moja robótka postępuje powoli z racji wykonywania w tym samym czasie zaplanowanych drobiazgów krzyżykowych i szydełkowych.

Zanim skończę rękawy, opowiem jeszcze o innych prostych dekoltach - w kolejnej notce.

wtorek, 27 marca 2007

formowanie ramion i podkrojów

Zgodnie z tym, co obiecałam TUTAJ,  dziś opisuję jak radzę sobie z formowaniem podkrojów przy wykonywaniu pleców.

1. Podkrój pachy

podkrój pachy

Zamykanie oczek wykonuję w taki sposób, aby pachy miały zaokrągloną linię. W zależności od rozmiaru głębokość podkroju waha się od 3 do 7cm. Głębokość podkroju pachy przodu jest o ok. 1cm większa.
Stosuję zasadę taką, że jeśli robiąc plecy, zaczynam od formowania podkroju prawej pachy, co wychodzi w rzędach nieparzystych, to lewą pachę formuję w rzędach parzystych. Wykonując przód swetra robię odwrotnie – prawą pachę formuję w rzędach parzystych, zaś lewą w rzędach nieparzystych.
Zanim zacznę formowanie podkroju, mierzę (gdzieś na dzianinie) – ile oczek potrzebuję na uformowanie danej szerokości pachy i z wyliczonych oczek odejmuję 4 lub 6 oczek, pozostałe zakończam w pierwszym rządku podkroju pachy. W następnym rządku tej samej pachy zakończam połowę pozostałych + jedno oczko. W trzecim podejściu zakończam resztę oczek i dalej przerabiam prosty brzeg pachy do odpowiedniej wysokości – do ramienia.

2. Podkrój szyi tyłu

podkrój szyi - tył

Wykonanie podkroju szyi zaczynam od podzielenia na 3 części, ilości oczek przypadających na szerokość podkroju, który wynosi 18-20cm w zależności od rozmiaru.
Zakończam w jednym rządku środkową część oczek i od tego momentu, każdą część podkroju łącznie z formowaniem ramienia przerabiam włóczką z oddzielnego kłębka.
Pozostałe części podkroju (każdą oddzielnie), ponownie dzielę na trzy części przerabiam następująco:
- pierwszą część zakończam w kolejnym rządku (pierwszym przerabianym od strony środka podkroju);
- drugą część dzielę na dwa i zakończam kolejno, na początku każdego rządka od strony środka podkroju;
- trzecią część dzielę na trzy i zakończam kolejno, na początku każdego rządka od strony środka podkroju.

3. Formowanie ramienia

skos ramienia

Formowanie ramienia wykonuję równocześnie z formowaniem podkroju szyi.
Długość ramienia wynosi 10-12cm. Pozostałe oczka (po odjęciu oczek na podkrój szyi) przeznaczone na ramię dzielę na 5-6 równych części.
Znów mam zasadę – zaczynam od formowania ramienia z tej strony, z której jako pierwszą formowałam pachę.
Ramię najczęściej kształtuję prostym sposobem – po osiągnięciu potrzebnej wysokości pachy, od jej strony zakończam określoną (1/5 lub 1/6) ilość oczek, w co drugim rządku.

Powyższy sposób (tradycyjny) stosuję niemal od początku mojej przygody z drutami, ale parę razy
przymierzyłam się do innego sposobu i muszę przyznać, że ma on swoje dobre strony.

Ten drugi sposób formowania ramienia polega na przerabianiu niepełnych (skróconych) rządków.
W niektórych robótkach stosuję jedną z dwóch metod wykonania rządków skróconych.

Metoda pierwsza:
1) przerabiamy oczka od podkroju szyi w kierunku pachy i zostawiamy na drucie ostatnie oczka od brzegu pachy (1/5 lub 1/6) bez przerobienia;
2) odwracamy robotę i pierwsze (czyli ostatnie przerobione z poprzedniego rządka) oczko zdejmujemy bez przerobienia, a resztę oczek przerabiamy do podkroju szyi;
3) odwracamy robotę i powtarzamy kolejno czynności, jak w punkcie 1 i 2 (czyli 5-6 razy);
4) uformowany brzeg ukosu ramienia zakończamy jednorazowo oczkami na lewo lub na prawo w zależności od potrzeby.

Metoda druga:
1) przerabiamy po prawej stronie roboty o daną liczbę oczek mniej (np. o 1/6 oczek) i obracamy robotę na lewą stronę;
2) wykonujemy narzut nitki przez drut od przodu do tyłu robótki i pod drutem przenosimy nitkę do przodu dla wykonania lewych oczek;
3) wykonujemy rządek powrotny i obracamy robotę na prawą stronę.
Powtarzamy te czynności, aż przerobimy ostatnią (przykładową 6 część oczek).
Wówczas wykonujemy jeden rządek w całości przerabiając narzut i kolejne oczko razem.

Wykonując rzędy skrócone po lewej stronie roboty, po obróceniu na prawą stronę, narzut wykonujemy tylko od przodu do tyłu i przerabiamy dalej oczka prawe.

Bardzo pomocny szkic formy.

szkic tyłu cdn.

czwartek, 15 lutego 2007

W odpowiedzi na kilka listów, przygotowałam tę notkę i mam nadzieję, że wykonanie raglanu przestanie być problemem.

W przypadku raglanu, górna część rękawa (od pachy) ma kształt stożkowaty. Taki sam kształt mają podkroje pach przodu i tyłu swetra.

rysunek raglanowego rękawa

Od szerokości rękawa na linii podkroju pachy, zależy prawidłowa długość rękawa.
Połowa szerokości rękawa na wysokości pachy tworzy prostokąt składający się z trzech kwadratów o bokach równych tej wartości (w przykładzie wynosi 15cm).
Miara ta pomnożona przez 2 stanowi długość rękawa od dolnego brzegu do podkroju pachy (czyli 2 dolne kwadraty).
Trzecia część prostokąta, czyli kwadrat nr 3, obejmuje pachę i ramię - w tym kwadracie formujemy raglan.

Aby odpowiedzieć sobie na pytanie: "ile oczek i co ile rządków należy gubić oczka dla uzyskania odpowiedniego raglanu?", wykonujemy proste obliczenie.

Liczymy, ile rządków przypadło na połowę wykonanej długości rękawa oraz ile oczek przypadło na pół szerokości rękawa na wysokości pachy.
Odejmujemy ilość oczek przypadającą na szerokość 5cm. Część z tych oczek zostanie zakończonych w pierwszym rządku podkroju pachy, na co przypada 3cm, druga część oczek będzie zakończona w ostatnim rządku (szer. 2cm), tworząc część podkroju szyi.


Teraz pozostaje tylko podzielić ilość rządków przez ilość pozostałych do zgubienia oczek.
Wynik dzielenia określi w przybliżeniu, co ile rządków należy zgubić jedno oczko z jednego brzegu raglanu.

W zależności od całkowitej długości rękawa (tj. od nadgarstka poprzez łokieć do szyi), pozostałe 2-3cm wykonujemy prosto lub gubimy jeszcze po 1 oczku.

Do miejsca podkroju pachy, rękaw raglanowy wykonuje się w taki sam sposób, jak tradycyjny dopasowany.

Ukos raglanu uzyskujemy zamykając oczka w sposób systematyczny, a można to zrobić na dwa podstawowe sposoby:
1)  w każdym rzędzie gubimy po jednym oczku brzegowym - zawsze na początku albo na końcu rządka,
2)  gubimy po dwa oczka brzegowe, w co drugim rzędzie (nieparzystym) - jedno oczko na początku i jedno na końcu tego samego rządka.

Uwaga!
Przy tworzeniu raglanu należy pamiętać, że grubość włóczki wpływa na częstotliwość gubienia oczek brzegowych - gdy włóczka jest gruba, oczka gubimy rzadziej, np. w każdym 3, 5 lub 7 rządku.
Zaś częstotliwość gubienia oczek ma znaczący wpływ na skos raglanu. Im częściej gubimy oczka, tym kąt pochylenia brzegu raglanu jest ostrzejszy, a wysokość podkroju pachy zmniejsza się.

Należy też pamiętać, że skosy rękawa oraz przodów i pleców muszą być jednakowe, aby charakterystyczne punkty połączenia elementów wyrobu zbiegały się podczas zszywania.
rysunek elementów swetra

Litery wskazują miejsca połączeń elementów swetra (na rys. są to: rękaw i przód).

Bardziej wprawione osoby, mogą wykonać raglan ozdobny, gubiąc oczka w sposób fantazyjny w odległości kilku oczek od brzegu.
Na pasku raglanu można stosować dowolne sploty ażurowe lub plastyczne.

Oto kilka przykładów brzegów raglanowych - na jednej próbce wykonałam dwa różne sposoby:

1
- zwykły - oczko 2 i 3 przerobione razem na prawo, w co drugim rządku. Z lewego boku należy przed oczkiem brzegowym przerobić dwa oczka razem jak przekręcone.

2
- 5 oczek od brzegu, co 5 rządek, przerabiane są 3 oczka razem w lewo (jak przekręcone). Z prawego brzegu 3 oczka przerabia się razem na prawo.

brzegi raglanu

3 - ten raglan tworzy się w dwóch kolejnych rządkach.
Skos raglanu zależy od częstotliwości gubienia oczek (patrz Uwaga!) - na próbce oczka gubione są co drugi rządek - biorąc pod uwagę rządek 1, a rządek 2 wykonuje się automatycznie w swojej kolejności..
Pasek powstał w wyniku zastosowania odpowiedniego układu oczek.
1 rz. -(prawa strona roboty) bok prawy : o. brzegowe, 2 o. prawe, 1 o. lewe, 2 o. prawe, 2 o. razem przerobić jako lewe; bok lewy - na końcu rządka, przed oczkiem brzegowym, 6 oczek przerobić w następującej kolejności: 1 o.lewe, 2 o. prawe, 1 o. lewe, 2 o. prawe.
2 rz. - (lewa strona roboty): o. brzegowe, 2 o. lewe, 1 o. prawe, 2 o. lewe, 2 o. razem przerobić jako prawe; na końcu rządka, przed oczkiem brzegowym, 6 oczek przerobić jak schodzą z drutu, czyli 1 o.prawe, 2 o. lewe, 1 o. prawe, 2 o. lewe.

4 - prosty ażurek . W co drugim rządku wykonany został narzut i tuż za nim przerobione 3 oczka razem (jak przekręcone). Z prawego brzegu najpierw należy przerobić 3 oczka razem na prawo, tuz za nimi wykonać narzut.

brzegi raglanu

 
1 , 2