Archiwum
Zakładki:
A. Moje inne blogi
A. Zbiory moich prac z oczka blox
A1. Prace i zdjęcia prezentowane w tym blogu wykonałam sama. Co wykonałam w oparciu o dostępne źródła, wyraźnie wyjaśniam. Nie zezwalam na kopiowanie i rozpowszechnianie zawartości blogu.
A1a. Gdy skorzystasz z moich opisów, schematów i instrukcji wykonania czegoś, to bądź na tyle uczciwa/wy, by podać mój blog, jako źródło inspiracji i pomocy do wykonania Twojej robótki.
A1b. Zachomikować - to znaczy zapisać coś wyłącznie na własny użytek, a nie w celu rozpowszechniania czyli umożliwianie pobierania zachomikowanych plików - na to ja nie wyrażam zgody.
B. SPIS TREŚCI
C. Księga Gości
D. Wyróżnienia
E. DLA niewidomych
F. MOŻNA pomóc
G. BLOGI ROBÓTKOWE
G1. Blogi - blox
G2. Blogi - blogspot
G3. Blogi - inne
G4. Blogi - zagraniczne
H. Grupowe blogi robótkowe
I. Strony robótkowe
J. Forum
K. Moja skrzynka


MOJE GALERIE

Haft, szydełko...


Dzianina, frywolitka...


WYBRANE POSTY

Swobodne haftowanie
- zapraszam


Częstuję - rozdaję
Zapraszam


Zabawa - zapraszam


10 lat Bloxa - życzenia


Czapka łatwa


Plaster miodu


Pompony, pomponiki


Prawie kropki


Raglan bez problemu


Sposoby zszywania


Sweterek w kawałku


Buciki zapinane


Napinanie serwetki


Problem z długą żyłką


Buciki w prążki


Stabilizacja dzianiny


ZAMIAST WYRÓŻNIENIA
zostaw bezcenny komentarz




POMAGAJMY







ZABAWY BLOGOWE

















INNE




Liczniki na stonę




Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...
Lubię splatać oczka przy pomocy drutów i wiązać węzełki czółenkami
piątek, 24 listopada 2006

Kiedy na dworze zaczyna robić się zimno, mam problem z dłońmi podczas kierowania samochodem.
Ciągle mi zimno w dłonie, a właściwie wierzch dłoni odczuwa zimno.
W rękawiczkach, szczególnie wełnianych, nie prowadzi się najlepiej - ręce ślizgają się po kierownicy, co jest również niebezpieczne.
Włączanie ogrzewania w samochodzie powoduje, że robi mi się gorąco, a w ręce i tak mi zimno.

Myślałam już w zeszłym roku zrobić coś na styl rękawiczek z uciętymi palcami, ale to też nie było to.
Wewnętrzna strona dłoni cała musi być odkryta.
Na czas kierowania samochodem stosowałam rękawiczki skórkowe, które nie dawały uczucia ciepła.

Robiąc komplet dla studentki, wpadłam na pomysł zrobienia sobie takich ocieplaczy, które przykryją tylko wierzch dłoni.
Moja "klapka" ma dwa uchwyty na palce: wskazujący i mały.







Ocieplacze dla dłoni zrobiłam wczoraj, a dziś była próba generalna.
Muszę przyznać, że pomysł okazał się trafny. 
Ocieplacze pozostaną na okres zimy, jako obowiązkowe wyposażenie samochodu.

poniedziałek, 20 listopada 2006

Skończony komplecik już pojechał do studentki.
Tym razem zdążyłam wykonać zdjęcia.
Nie tak, jak w przypadku męskiego swetra, który był zrobiony z tej samej włóczki i splotem prążkowym, takim jak w granatowym bolerku.

Szal ma długość 2, 40 m, szerokość 35 cm.
Wyszło na niego dokładnie 200g włóczki "Tęcza"



Czapka jest zrobiona w taki sposób, że dolny brzeg jest swobodnie wywijany, przez co można nosić ją na dwie strony.

Jedna strona czapki ma na wywinięciu lewe oczka.



Druga strona ma na wywinięciu prawe oczka.



Tak samo jest w przypadku mitenek - są dwustronne i mają zahaczenie na palec środkowy.

Raz można założyć mitenki tak, by na wierzchu były lewe oczka.



Innym razem można mieć na wierzchu prawe oczka.



Na czapkę i mitenki wyszło 100g włóczki.
Po wykonaniu i wykończeniu kompletu zostało mi 1,5 m włóczki.

Teraz poświęcę więcej czasu na przygotowanie ozdób świątecznych.
Pozostałe do zrobienia szaliki i rękawiczki, będę wykonywać na zmianę z ozdobami.

Chwilkę po opublikowaniu notatki otrzymałam kilka maili z prośbą o opis wykonania szalika i czapki - sprężyłam się więc i teraz (po trzech godzinach) zamieszczam poniższy dodatek.

Opis szalika znajduje się we wcześniejszej notatce (tutaj klik).

Opisu czapki nie sporządzałam, ponieważ robiłam na wyczucie, na bazie opisu
szalika.
Napiszę więc ogólne wskazówki, jak wykonać czapkę.
Do tego celu posłużę się rysunkiem.


Segment 1 - wykonać w całości, jak dla szalika;
Segment 2 - wykonać tyle rządków, aby w wyniku czynności (wg opisu szalika): "Po prawej stronie roboty pierwsze dwa oczka przerobić razem na prawo (jak oczko przekręcone)”, krótki bok (A) osiągnął kilka cm.
Natomiast bok (B), na którym wykonujemy 2 oczka z jednego, powinien osiągnąć (łącznie z długością segmentu 1) taką długość jak obwód głowy.
Teraz należy przystąpić do wykonania segmentu 3.
Segment 3 - wykonać w całości, jak dla szalika.

Skończoną dzianinę należy zszyć ściegiem płaskim w taki sposób, aby bok B był dołem czapki, który będzie wywijany.
Od strony boku A (po prawej stronie roboty) nabrać na druty pończosznicze lub druty z żyłką parzystą liczbę oczek, które należy przerabiać do końca roboty jako oczka prawe.

Liczbę oczek podzielić na równe części (5-6) i począwszy od drugiego okrążenia (Rząd 2), należy gubić oczka zawsze w tych samych miejscach.
Rząd 1:  wszystkie oczka prawe.
Rząd 2: *2 oczka prawe razem, X oczek prawych* - X oznacza, że należy przerobić oczka prawe do końca wydzielonej części.
Powtarzać te 2 rzędy.

Ostatnie oczka (po jednym z każdej części) zebrać na nitkę, którą należy zaciągnąć i zakończyć, zabezpieczając przed spruciem.

czwartek, 16 listopada 2006

Mój projekt tej czapeczki (klik) powstał w trakcie wykonywania krótkiego szaliczka.
Pierwotnie, czapunia miała być wykonana całkowicie nie taka, jak na zdjęciu, ale... zwykle pomysły przychodzą nieoczekiwanie, gdy pracuję nad czymś zupełnie innym.
Tak było i teraz.

Wracam do tego tematu na prośbę kilku osób, które napisały do mnie bardzo miłe maile.

Nie podam dokładnego opisu wykonania czapeczki, ponieważ została ona już odesłana do właścicielki.
Poza tym ja już od dłuższego czasu nie robię dokładnie według opisów, ponieważ inspiracją dla mnie jest obrazek, fotka.
Nawet jeśli mam w zbiorach jakieś schematy, to zwykle łączę w jednym wyrobie części schematów z różnych źródeł i wyrobów oraz dodaję własne pomysły. 

Zakreślę schemat, według którego należy postępować, aby uzyskać pożądany efekt.

Wykonanie czapki rozpoczynamy od wykonania ozdobnego paska, w którym można zastosować dowolny splot plastyczny (reliefowy albo żakardowy).

Długość paska w stanie swobodnym powinna wynosić tyle, ile wynosi obwód głowy.
Po zszyciu krótkich boków paska otrzymujemy coś jak przepaskę, na obwodzie której nabieramy parzystą ilość oczek i przerabiamy splotem "Perełkowym" (klik).

Po uzyskaniu odpowiedniej wysokości do wywinięcia (7-10 cm), zakończamy oczka.
Następnie nabieramy taką samą ilość oczek na drugim brzegu paska i wykonujemy splotem perełkowym 24-26cm.

Czubek czapki wykonujemy samymi oczkami prawymi.
W pierwszych 4 okrążeniach równomiernie gubimy połowę oczek.

Dalej dzielimy ilość oczek na równe trzy do sześciu części (zależy od grubości włóczki, a tym samym ilości oczek - czyli generalnie od wielkości czapki) i w każdym okrążeniu gubimy oczka w tych samych miejscach.

Ozdobę można wykonać dowolnego kształtu i wielkości.

Myślę, że dość jasno sprecyzowałam schemat działania, według którego można wykonać różne czapeczki.

środa, 15 listopada 2006

Wzory żakardowe (kolorowe) sprawiają, że prosty w formie sweterek może stać się prawdziwym dziełem.

Pamiętam, gdy (kiedyś tam - dawniej) były bardzo modne swetry z wrabianymi kwiatami i figurami geometrycznymi oraz pejzażami, zwierzaczkami, wzorami norweskimi, itp.
Zapragnęłam i ja mieć taki sweter.
Dziś byłaby to sukienka mini.

Pamiętam wzór - drzewo targane wiatrem.
Naszkicowałam na papierze rysunek w wymiarze pasującym do wielkości swetra.
Zabrałam się do robótki z wielką ochotą i z taką samą ochotą ją odrzuciłam.
Przyczyną były plączące się długie nitki po lewej stronie robótki.

Oj, gdybym wtedy miała tę wiedzę, którą mam dziś, pewnie byłabym dumna z mego dzieła.
Gdybym wiedziała, co zrobić z tymi niesfornymi nitkami, których pełno wisiało po lewej stronie i które plątały się w trakcie roboty.
Co prawda dopięłam swego, bo zrobiłam na swetrze drzewo, ale było to drzewo spokojne z koroną pełną liści. 
Jednakże  sweter nie "pożył" długo, bo szybko przestał mi się podobać - to jednak nie było to, co na początku zamierzałam.
Dziś widzę, że znów wzrasta zainteresowanie wrabianymi wzorami.
Szczególnie wyroby dziecięce ozdabiane są różnymi pojazdami, misiami, motylkami itp.

Jak sobie poradzić z długimi łącznikami po lewej stronie robótki, pokazują poniższe rysunki wyszperane w moich zbiorach.









Myślę, że są one dość czytelne i będą służyły pomocą tym, którzy chcą bawić się tworzeniem wrabianych wzorów żakardowych.

Przypomniał mi się jeszcze inny sposób ozdabiania sweterków.
Zniechęcona nieznośnymi nitkami przy wzorach wrabianych, po prostu wyszyłam taki oto pojazd na sweterku bratanka, a było to wiele lat temu.
Nawet już nie pamiętam skąd mam tę kartkę ze schematem.



Przy haftowaniu dzianiny można stosować takie same ściegi jak przy wyszywaniu na tkaninach.
Jest jednak taki specyficzny sposób - nazywa się cerowaniem, w którym nitkę przeprowadza się dokładnie tak jak przebiega nitka w oczku dzianiny.
Wówczas wyhaftowany rysunek wygląda jak wrabiany - jest tylko trochę wypukły.
Rysunek pokazuje wyszywanie oczkami cerowanymi.

poniedziałek, 13 listopada 2006

Obiecałam pochwalić się moją wersją szalika clapotisopodobnego - zrobiłam to tutaj (tu klik) w postaci fotek.
Ponieważ obiecałam napisać, jak go wykonałam, a staram się dotrzymywać dane słowo - dzisiaj opis.

Może ktoś zechce skorzystać z mojego projektu i taki szalik sprawić sobie lub komuś bliskiemu.
Jedna mała, ale bardzo ważna uwaga.
Trzeba bardzo uważać, bo o pomyłkę jest bardzo łatwo, a nie lubimy przecież co chwilkę podpruwać (wiem coś o tym!).

Ażur podstawowy jest efektem przekształcenia umieszczonego wcześniej splotu pt. "Ażurowe rowki" - tutaj klik.
Po przekombinowaniu splot ten nazwałam "Ażurowe rowki II".

W tej wersji może być stosowany nie tylko do wykonania opisanego szalika, ale także do zrobienia innych wyrobów.
Ze względu na dużą sprężystość splotu, wyrób typu sweterek bądź kamizelka ładnie dopasuje się do sylwetki.

Ze względu na bardzo dekoracyjnie układające się nitki po stronie lewych oczek (w stanie swobodnym), można tę stronę stosować jako prawą stronę wyrobu.

Fotki pokazują fragmenty szalika właśnie ukończonego - dla studentki.
W trakcie wykonywania jest czapka - do kompletu.

Zatem splot podstawowy:

strona prawych oczek


strona oczek lewych


Opis splotu podstawowego:

30. Splot „AŻUROWE ROWKI II”

Rz. 1 - 1 o. brzeg., *narzut, 2 o. prawe razem (jak oczko przekręcone), 4 prawe*, 1 o. brzeg.
Rz. 2 - 1 o. brzeg., *narzut, 2 o. lewe razem, 4 lewe*, 1 o. brzeg.
Powtarzać te 2 rzędy.
Uwaga: narzuty po lewej stronie przerabiać na lewo, zaś po prawej stronie na prawo.

Opis wykonania szalika:

Szalik clapotisopodobny

 

 

Długość szalika zależy od ilości powtórzeń segmentu 2.

Segment 1: Początek i dodawanie oczek


Nabieramy 2 oczka.
Rząd 1:
1 lewe, 2 oczka lewe z jednego (przerabiamy oczko na lewo i nie zdejmując z lewego druta jeszcze raz przerabiamy na lewo - oczko przerabiane, w które wbijamy prawy drut układa się w ósemkę);
Rząd 2: 1 brzeg., 1 prawe, 2 oczka prawe z jednego ( tak jak wyżyj, tylko o. prawe);
Rząd 3: 1 brzeg., oczka lewe do ostatniego oczka, 2 oczka lewe z jednego;

Od tego momentu zaczynamy przerabiać ażur

Rząd 4:
1 brzeg., 1 prawe, narzut, 2 prawe razem (zawsze przebrać jak oczko przekręcone), 2 o. prawe z jednego;
Rząd 5: 1 brzeg., 2 lewe, narzut przerobić na lewo (wszystkie narzuty po lewej stronie przerabiać na lewo), 1 lewe, 2 o. lewe z jednego;
Rząd 6: 1 brzeg., 2 prawe, narzut, 2 prawe razem, 1 prawe, 2 o. prawe z jednego;
Rząd 7: 1 brzeg., 4 lewe, narzut, 2 lewe razem, 2 o. lewe z jednego;
Rząd 8: 1 brzeg., 2 prawe, narzut na prawo (wszystkie narzuty po prawej stronie przerabiać na prawo), narzut, 2 prawe razem, 2 prawe, 2 o. prawe z jednego;
Rząd 9: 1 brzeg., 5 lewych, narzut, 2 lewe razem, 1 lewe, 2 o. lewe z jednego;
Rząd 10: 1 brzeg., 4 prawe, narzut, 2 prawe razem, 3 prawe, 2 o. prawe z jednego;
Rząd 11: 1 brzeg., narzut, 2 lewe razem, 4 lewe, narzut, 2 lewe razem, 2 lewe, 2 o. lewe z jednego;

Od tego momentu zaczynamy powtórzenia raportu ażuru (*...*)

Rząd 12:
1 brzeg., 5 prawych, *narzut, 2 prawe razem, 4 prawe*, 2 o. prawe z jednego;
Rząd 13: 1 brzeg., 1 lewe, *narzut, 2 lewe razem, 4 lewe*, narzut, 2 lewe razem, 3 lewe, 2 o. lewe z jednego;
Rząd 14: 1 brzeg., *narzut, 2 prawe razem, 4 prawe*, 1 prawe, 2 o. prawe z jednego;
Rząd 15: 1 brzeg., 2 lewe, *narzut, 2 lewe razem, 4 lewe*, 2 o. lewe z jednego;
Rząd 16: 1 brzeg., 1 prawe, *narzut, 2 prawe razem, 4 prawe*, narzut 2 prawe razem, 2 o. prawe z jednego;
Rząd 17: 1 brzeg., 3 lewe, *narzut, 2 lewe razem, 4 lewe*, 1 lewe, 2 o. lewe z jednego;
Rząd 18: 1 brzeg., 2 prawe, *narzut, 2 prawe razem, 4 prawe*, narzut 2 prawe razem, 1 prawe, 2 o. prawe z jednego;
Rząd 19: 1 brzeg., 4 lewe, *narzut, 2 lewe razem, 4 lewe*, narzut, 2 lewe, 2 o. lewe z jednego;
Rząd 20: 1 brzeg., 3 prawe, *narzut, 2 prawe razem, 4 prawe*, narzut 2 prawe razem, 2 prawe, 2 o. prawe z jednego;
Rząd 21: 1 brzeg., 5 lewych, *narzut, 2 lewe razem, 4 lewe*, narzut, 2 lewe razem, 1 lewe, 2 o. lewe z jednego;
Rząd 22: 1 brzeg., 4 prawe, *narzut, 2 prawe razem, 4 prawe*, narzut 2 prawe razem, 3 prawe, 2 o. prawe z jednego;
Rząd 23: 1 brzeg., *narzut, 2 lewe razem, 4 lewe*, narzut , 2 lewe razem, 2 lewe, 2 o. lewe z jednego;
Powtarzać rzędy 12-23, aż do uzyskania min. 60 oczek.
Dla uzyskania większej ilości oczek, a tym samym szerszego szalika, należy wykonać dalsze powtórzenia.

Segment 2: Utrzymanie stałej szerokości

Po prawej stronie roboty pierwsze dwa oczka przerobić razem na prawo (jak oczko przekręcone).
W dalszej części rządka przerabiać ażur - jak schodzi.
Ostatnie oczko w rządku przerobić na 2 prawe (2 oczka prawe z jednego).
W rzędach lewych przerabiać ażur - jak schodzi.
W tym miejscu można manipulować długością szalika.

Segment 3: Ujmowanie oczek i zakończenie


Początek po stronie z oczkami prawymi
Rząd 1: i wszystkie rządki oczek prawych: pierwsze 2 oczka razem na prawo (jak oczko przekręcone);
Rząd 2: i wszystkie rządki oczek lewych: pierwsze 2 oczka razem na lewo.
Powtarzać, aż do wygubienia wszystkich oczek.

Szalik można wykończyć frędzlami.

poniedziałek, 06 listopada 2006

Po skończeniu mojego clapotisopodobnego szala, pochwaliłam się kobietom z rodziny i natychmiast otrzymałam propozycję wykonania takowego dla studentki.
Zabrałam się więc za niego natychmiast i mam już spory kawałek.
W międzyczasie otrzymałam telefon z pytaniem, czy mogłabym dorobić do niego czapkę.
Myślę, że poradzę sobie z tym wyzwaniem.

W tym samym mniej więcej czasie, otrzymałam propozycję wykonania kompleciku (czapka i szalik) dla młodej panieneczki.
Ten komplecik jest prawie gotowy. Miał być tylko szalik i czapka, ale dorzuciłam krótki szaliczek - będzie urozmaicenie.

Jest już czapka.



Jest już krótki szaliczek.



Kolory kwiatka dopasowane zostały do kolorowych elementów kurtki.

W trakcie wykonywania jest szalik dłuższy, który będzie zakończony frędzlami.



Ten komplet ma pewne cechy wspólne.
Czapka i krótki szaliczek mają wspólny splot plastyczny (przeplatany).
Czapka i długi szalik mają wspólny splot "Perełka", który opisuję poniżej.


29. PEREŁKA (splot półpatentowy)

Jedna strona - perełki



Druga strona - wydłużone oczka



Liczba oczek parzysta.
Rz. 1 - 1 o. brzeg., *1 o. prawe, 1 o. lewe*, 1 o. brzeg.;
Rz. 2 - 1 o. brzeg., *1 o. prawe, 1 o. lewe zdjęte bez przerobienia - nitka narzucona na drut od przodu do tyłu roboty*, 1 o. brzeg.;
Rz. 3 - 1 o. brzeg., *1 o. prawe przerobione na prawo od przodu razem z narzuconą nitką, 1 o. lewe*, 1 o. brzeg.
Powtarzać rzędy 2 i 3.

Dodatkowa informacja.

 Na prośbę  kilku osób, napisałam notkę o sposobie wykonania czapeczki - TUTAJ.